سو را نو وو تو (صدای آسمان)

در گوشه‌ای دورافتاده، کنار مرز سرزمین بی‌صاحب، دژ برج ساعت قرار دارد. این دژ پایگاه دسته ۱۱۲۱ ارتش هلوتیا است. تازه‌ترین عضو این دسته، کاناتا سورامی ۱۵ ساله است که داوطلبانه به ارتش پیوسته تا نواختن شیپور را یاد بگیرد.

کاناتا در کودکی نجات پیدا کرد و صدای زلال و طلایی شیپور یک سرباز زن او را تحت تأثیر قرار داد. از همان روز تصمیم گرفت زندگی‌اش را وقف موسیقی کند.

هم‌دسته‌ای‌های کاناتا به او شیپورزنی و سربازی یاد می‌دهند. خوش‌بینی همیشگی او کم‌کم آن‌ها را هم به دیدن زیبایی و شادی در دنیایی که سایه جنگ رویش افتاده است، ترغیب می‌کند.